My birth story

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

The last couple of months I’ve felt the urge to write down my birth story and it’s finally here! Honestly Isameya’s birth was pretty quick but this turned out to be a long read … So get yourself some tea, cuddle up and share your experience in the comments. I’d love to read all about it!

Lees je liever in NL? Geen probleem, regel ik voor je …

Six months ago I became a mom. Actually I already was a mom with Isameya in my belly, but after she left my womb things got very very real. And well damn, mom life makes things change real quick. But that’s a different story (this will probably end up being a book, haha).

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

Today feels like a good moment to look back on that day in July when I discovered what primal force truly means. And that this so called ‘ring of fire’ is a very weak description for how you really feel. Man, that sh*t hurt!

But let’s ease into things … just like I did when my contractions started. I woke up around six in the morning with some light pains in my lower belly. It felt like my period, but a very light one. For some reason I instantly knew that this was the start of my labor. This gave me an instant adrenaline boost that made sleeping impossible. So I decided to get up.

I changed my bed for my couch and made myself some breakfast. My big tea mug accompanied me and moments later Stefano joined the couch party too. The pain I felt continued to be minimal, but the contractions seemed to come more often. I remember thinking: If this is it, giving birth will be so easy (spoiler: I was wrong!).

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

After a while I decided to download an app to monitor my contractions. When they came with just two minutes in between I decided to call my midwife. About 45 minutes later, around 1 o’clock in the afternoon, she arrived. After a check she said: ‘Womb is still fully closed, this is gonna take a while’. Hello reality check.

Her advice? Find yourself something to do. Take a walk. Watch a movie. And don’t focus on the clock too much. Ten minutes after she left I felt like I wanted to scream. The pain changed from mild to intense quite suddenly. After an hour I cursed like it was my dayjob. Appearantly my midwifes examination inspired my cervix to open up …

Stefano, still next to me on the couch, took naps and I started to worry. If this was the real start of the contractions, what would be next? In my mind all I could think was: I want my mommy! I decided that I would aks her to come over if the next check would show minimal progress.

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

When I got to the point of constant cursing and moaning, around 3 in the afternoon, we decided to call the midwife again. I was hesitant because she had told me that it would take much longer. Because she didn’t expect big changes she took her time and arrived an hour later.

Shortly after her arrival things got a bit panicky. Turned out I was almost 6 centimeters dilated. Because of my weight they had already advised me to deliver in a hospital (home deliveries are pretty common in NL). So we had to find ourselves a cab real quick! Every couple of minutes I got heavy cramps that made it impossible for me to move. I don’t know how I managed to get off the stairs, walked passed a full terrace and found my way to the cab, but I did it. When I was about to get into the car I felt the urge to push for the first time. But I wasn’t allowed to do that yet, so I needed to not think about pushing. I can tell you that this is really hard.

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

Driving to the hospital seemed to take forever. Later on Stefano told me the driver didn’t choose the shortest route and that he was about to slap him but he didn’t because he didn’t want me to lose it.

Two minutes to five I arrived in my delivery room. The nurse suggested that I’d take a shower. I felt like this was a great idea so I got myself wet. The warm water was really soothing. I did feel the head sort of banging against my punani with every contraction. I wanted to push so badly that I almost ripped Stefano’s arm off (sorry love).

About ten minutes later my midwife arrived in my delivery room too. Pretty quick she told me to get out of the shower into the bed because I would otherwise give birth in the bathroom. I was like: Wait whut?! I looked at the bed and wondered how I was going to get there, it felt impossible but I did it anyway. Moments later it turned out I was fully dilated. At 5.35 in the afternoon I was ready to push …

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

A friend told me that I would feel it burn when the end – of the delivery LOL – was near. Well that was a lie! MY PUNANI WAS ON FIRE! The ring of fire is what they call it. Because of the pain I couldn’t feel what I was doing anymore. But luckily my midwife could help figuring out in what direction I had to push. Suddenly she said: ‘Mayra, I need your baby to be out within two pushes otherwise I have to get a doctor’. Ehhhh what?!

I wanted to get back to pushing when Stefano said: ‘I have to pee’. DUUUUUDDDEEE … My midwife looked at him and said: ‘If you don’t move fast you’re gonna miss the birth’. Weirdly enough I didn’t feel the need to push when Stefano was away. When he got back into the room I launched Isameya into this world. All at once.

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

BAM. There she was. Isameya Yade, born on July 16th at 5.47 in the afternoon. She turned out to be very territorial cause she pied on my belly almost immediatly. Marked: mommy. Holy fuck I’m a mom, I thought when I looked at her. My punani felt like it had been blown away completely. I was waiting for a ‘by the way you do not have a normal pussy anymore’ comment, but it turned out that I needed just two small stitches.

I would almost forget, after the delivery the placenta still had to come out. Because it all went so fast I got an oxytocine shot. Pushing out the placenta wasn’t that hard luckily. After that I needed to get my stitches and trust me, you do not want to be touched down other at the moment. But you have to. So buckle up and breathe.

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

In the meantime Isameya got checked and dressed. Her temperature was 0,1 point too low but if she would warm up just a little bit in the next hour we were free to go home. I was like: Go home? Already? Are you nuts? The nurse saw my face and asked if I’d like to chill a bit and have some food. I said yes and gave myself two hours to relax. I was a bit shaky after it all. About two hours later I showered and got dressed with the help of the nurse. I was so damn tired.

Moments later I was in a wheelchair with my little girl in a maxicosy on my lap. I saw lots of surprised faces. The receptionist said: ‘Are you already done?’. What I thought myself turned out to be true: this was a crazy fast delivery.

It was 9.15 when we sat on the couch at home. All I could think was: What the hell just happened? It went so fast. But I also realised that I didn’t have anything to complain about, this was basically a dream delivery.

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

Now, six months later, I feel good looking back on my delivery. It’s true that you forget the intensity of the pain, a bit. And because I had such a fast childbirth it was all very doable. But thinking about 24 hours of this pain sounds like hell. That’s why I’m very thankful that I got to do it this way.

A little side note to end my childbirth story: Isameya was born exactly one year after Stefano and I met each other. Yup, our little girl has a sense of timing …

Mijn bevallingsverhaal - Mayra Louise

Keep on shining,

Mayra

Pictures: Aline Bouma

 

 

27 Comments

  1. Mooi om je verhaal te lezen. Heel fijn en realistisch geschreven. Wat een ervaring en super dat het zo rap ging. Ik ben net 8 weken geleden bevallen en na 2 dagen flinke voorweeen en 20 uur weeën kreeg ik na 9 cm toch nog een spoed keizersnede wat ze echt niet willen bij een plussize lady maat 54. Maar alles is goed gekomen en mijn dochter Joy is gezond.

  2. Mooi verhaal. Mijn bevalling duurde precies 24 uur. Geen ontsluiting. Wou thuis bevallen maar uiteindelijk toch naar het ziekenhuis en kreeg ik weeen opwekkers. Toen ging het snel. Ongelooflijk. Ik mocht gelukkig blijven slapen. Omdat het 2 uur in de nacht was. De pijn was ik vrijwel snel vergeten dus kan het nooit uitleggen aan andere toekomstige mama’s. Nog heel veel geluk met je prachtige familie. Geniet van jullie posts en stories.

  3. Wat een prachtig verhaal!
    Je verteld je verhaal openlijk en neemt geen blad voor de mond.

    Veel geluk samen
    (Er is een leuk pakketje onderweg voor isameya)

  4. Mooi verhaal! Ik had 3 hel zwangerschappen en ook met 37 weken keizersnedes. Die ook allemaal gecompliceerd waren, en de laatste zelfs zo gecompliceerd dat ze 9 maanden later mijn buik weer hebben opengehaald en de baarmoeder incl. de hals en mond eruit hebben moeten halen. Ik had zo graag een keer natuurlijk willen bevallen! Dat je je kindje meteen ziet (bij de eerste zag ik haar pas na 3 dagen). Vind bevalingsverhalen altijd erg mooi om te lezen, en jij bent zo enorm goed met woorden. Het las heerlijk weg! En fijn dat het goed is gegaan en gekomen. Want wat een ontzettend om op te eten meisje heb je! Geniet ervan! Lieve groetjes een volger via ig.

    • Ahhh wat een lieve woorden. En wat heftig voor je, jeetje … kan me voorstellen dat het een grote teleurstelling is geweest dat die natuurlijke bevalling er niet is gekomen. Lijkt me heel moeilijk om je kindje dan pas na drie dagen te zien. Maar … je bent er nog en je drie kids ook, dat is toch het belangrijkste. <3

  5. Ben net gestart met je te volgen en geniet er heel erg van! Je bent echt een heel mooi voorbeeld voor de groep mensen die ik wil volgen voor lichaamspositiviteit. Ik heb mijzelf voorgenomen heel veel van je te gaan leren en hoop op zo’n mooie en liefdevolle uitkomst zoals bij jou.

  6. Ik ken je niet persoonlijk, maar volg je al een tijd. Dank dat je je verhaal hebt gedeeld, daardoor voelde ik de behoefte om te reageren Fijn dat het zo snel en voorspoedig is gegaan! Jullie meisje is prachtig en ook al zo wijs voor haar leeftijd! Ik heb zelf 2 boys, van 7 en 3, en mijn bevallingen waren niet zoals die van jou haha! Eerste duurde 24 uur en eindigde met knip en tweede duurde na inleiden 1,5 dag en eindigde met sub totaal ruptuur… gelukkig heb ik het overleefd zullen we maar zeggen! Geniet van je mooie meisje en blijf de mooie dingen posten zoals je doet! Liefs

  7. Ik volg je al sinds vóór mijn zwangerschap. We waren op dezelfde dag uitgerekend, alleen werd mijn mooie dochter iets meer dan een week eerder op 1 juli geboren.

    Wat heb je het mooi opgeschreven. Nu ik zelf een bevalling heb meegemaakt vind ik bevallingsverhalen nog mooier. De weeën begonnen bij mij om twee uur ‘s nachts en om negen uur ‘s ochtends is onze mooie dochter Frederique geboren. Precies wat je zegt, je punani staat gewoon in de fik. Als je thuis komt weet je ff niet wat er allemaal gebeurt is.

  8. Prachtige en meest ideale bevalling en vooral voor een eerste, super goed gedaan. Ik heb zo een bevalling bij mijn tweede gehad en omdat het zo snel ging had ik daarna wel moeite met het verwerken ervan.

  9. Wat een mooi bevallingsverhaal! Ik kan me wel voorstellen dat je onwijs overrompeld was omdat het zo ontzettend snel is gegaan… Ik moet wel toegeven dat ik een beetje jaloers op je ben na een bevalling van 54 uur en een uiteindelijke kunstverlossing

    • Ohhhh jeetje wat heftig! Kan me voorstellen dat het na zoveel uur heel teleurstellend is als het dan toch een kunstverlossing wordt. Maar uiteindelijk gaat het natuurlijk om je kleintje <3

      • Dat is absoluut waar en mijn kleine man maakt alles weer helemaal goed! Ik hoop dat ik over een half jaar toch ook net zo positief als jij terug kan kijken op deze pittige bevalling 🙂

  10. Wat een mooi beschreven bevalling en zo herkenbaar. Wij kennen elkaar niet maar word altijd zo blij van jouw Posts op Instagram. Je bent een mooi persoon.

  11. Mooi verhaal. Leuk geschreven. Ik heb gelachen, werd er ook heel happy van! Ik ben in maart 2016 bevallen. ‘Een bevalling uit het boekje’ zei mn vk en de kraamhulp en alle andere mensen die je bevalllingsverhaal van de vk nalezen. Well, een freaking dik boek. Bij mij duurde het precies 24 uur. Om 03:00 de lichte krampen en om 03:00 de volgende dag was hij er. Om 18:00 uur kwam de verloskundige, zat ik op 2cm, I was not amused. Om 22 uur moest en zou ik naar ziekenhuis, want in mn hoofd zou t dan wel gaan opschieten, toen had ik er 6, ging de goede kant op. Toen heb ik wat uurtjes in bad de weeen opgevangen, dat was fijn. Onder de douche was voor mij hel. Om 00:30 ging ik het bed op, zat ik op 8cm. En om 02:15 mocht ik gaan persen. Ik snap wat je zegt. Ik dacht ook dat alles weggeblazen was, maar gelukkig 3 hechtingen, met een naald die je inderdaad gewoon voelt. Nu heb ik een druktemaker van 10 maanden. En ja de pijn van weeen vergeet je, maar die druk op je anus als dat kind naar beneden zakt, zal ik nooit vergeten. NOOIT! Heel veel succes met je mooie, lieve Isameya en alle andere dingen die je doet. Xxx Chy

    • Whahahaha … als je het zo opschrijft, is het best te overzien … maar 24 uur lijkt me pittig ja … Dank je wel voor je lieve woorden . Hier ook een druktemaker. Ze kruipt al! Het gaat zo snel. Bizar. <3

  12. Ah wat mooi en herkenbaar! Bij de eerste dacht ik dat ook bij de “begin weeën” “Nou als dit het is dan is het een eitje”. Bleek even later inderdaad andere koek. Eerste keer ging ontsluiting ook vrij snel, maar persen duurde 2,5 uur. Uiteindelijk ingeknipt en met tang mijn meisje eruit gehaald. En bij mijn tweede meisje ging het allemaal veeeeel soepeler (ondanks dat ze 4400 woog!). In bad bevallen na 18 minuten persen. Zooo fijn! En je kleintje voor t eerst ontmoeten is echt een MAGISCH moment ❤ Geniet van elkaar en jullie mooie vrolijke meid. Ze ziet er zo happy uit op de foto’s. Lijkt een heel tevreden meisje dat heel goed in dr vel zit

    • Ohhh ja als hier ooit nog een tweede komt, zou ik in bad ook een heel mooie ervaring vinden! Maar pfoe, 2,5 uur persen … looord have mercy. Dank voor je lieve woorden, het is een schatje inderdaad. Heel ondernemend. <3

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*